Wielbłąd jednogarbny, zwany także dromaderem, to największy ssak udomowiony na terenach pustynnych i półpustynnych Bliskiego Wschodu oraz Afryki Północnej. Charakteryzuje się jednym dużym garbem, w którym gromadzi tkankę tłuszczową – stanowiącą rezerwę energii i wody. Od tysięcy lat towarzyszy człowiekowi jako zwierzę juczne, wierzchowe oraz źródło mleka, mięsa i wełny.
Wielbłądy jednogarbne zamieszkują pustynne i półpustynne regiony Bliskiego Wschodu, Afryki Północnej oraz południowej Azji. Hodowane są również w Australii.
Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)
Rodzina: Wielbłądowate (Camelidae)
Wysokość w kłębie: 1,8–2,1 m
Długość ciała: 2,2–3,5 m
Waga: 400–600 kg (samce większe)
Jeden charakterystyczny garb – magazyn tłuszczu
Sierść krótka, piaskowa, brązowa lub beżowa, pomaga w kamuflażu
Długie nogi ułatwiają poruszanie się po gorącym piasku
Długie rzęsy i zamykane nozdrza chronią przed piaskiem i kurzem
Roślinożerca
Żywi się:
suchymi trawami, krzewami, liśćmi i gałązkami
suchoroślami i kolczastymi roślinami pustynnymi
Potrafi obyć się bez wody przez wiele dni, wykorzystując zapasy zmagazynowane w organizmie
Pijąc, potrafi jednorazowo wypić nawet 100 litrów wody
Wielbłądy jednogarbne są dobrze przystosowane do życia w trudnych warunkach pustynnych. Są społecznymi zwierzętami, żyjącymi w grupach. Wykorzystywane są przez ludzi jako zwierzęta juczne, wierzchowe i mleczne.
Wielbłądy jednogarbne nie są zagrożone wyginięciem. Są hodowane przez ludzi od tysięcy lat i odgrywają ważną rolę w wielu kulturach.
Mogą pić bardzo słoną wodę, której nie toleruje większość zwierząt
Dromadery są doskonałymi pływakami, choć rzadko mają okazję do pływania
W Australii żyje największa populacja dzikich dromaderów na świecie – licząca setki tysięcy osobników