Paw Królewski

• Naturalnie występuje w:

  • Indie, Pakistan, Sri Lanka, Nepal

• Siedliska:

  • lasy liściaste, zarośla, tereny otwarte z dostępem do wody

  • często widywany także na obrzeżach wiosek i gospodarstw

KLASYFIKACJA GATUNKOWA

• Królestwo: Zwierzęta (Animalia)

• Typ: Strunowce (Chordata)

• Gromada: Ptaki (Aves)

• Rząd: Grzebiące (Galliformes)

• Rodzina: Kurowate (Phasianidae)

• Rodzaj: Pavo

• Gatunek: Pavo cristatus

• Samiec (paw):

• • • Długość ciała z ogonem: do 230 cm

    • Intensywnie niebieska głowa i pierś, grzebień z piórek na głowie

    • Ogon składa się z ponad 200 piór z kolorowymi "oczkami" – może mieć ponad 1,5 m długości

  • Samica (pawica):

    • Skromniejsze upierzenie: brązowe, szare, białe partie, brak pawiego ogona

    • Mniejsza – do 90 cm długości

  • Waga: samiec do 5–6 kg, samica ok. 3–4 kg

• Wszystkożerny – dieta obejmuje:

  • nasiona, owoce, rośliny zielne, owady, małe gady, płazy

• Chętnie żeruje w stadzie, przeszukując ziemię i niskie krzewy

• W porze suchej odwiedza zbiorniki wodne

• Aktywny za dnia, nocą śpi na drzewach (doskonały skoczek)

• Żyje w małych grupach rodzinnych lub haremach

• Samce są terytorialne w sezonie godowym

• Ostrzegają się nawzajem głośnym, nosowym krzykiem

• Status IUCN: LC – najmniejszej troski (Least Concern)

• Stabilna i rozpowszechniona populacja

• Chroniony w Indiach jako narodowy ptak

• W niektórych miejscach introdukowany – m.in. w Europie, USA

• Pawi ogon to nie ogon właściwy, lecz wydłużone pióra nadogonowe

• Każde „oczko” na ogonie działa jak strukturalna tęcza – nie ma w nim barwników

• W wielu kulturach paw symbolizuje nieśmiertelność, boskość i urodę

• Potrafi latać na krótkie dystanse – mimo dużego ogona

• Samiec zrzuca pawi ogon co roku po sezonie lęgowym