Mundżak Chiński

• Naturalny zasięg:

  • Chiny

  • Tajwan

• Introdukowany i zdziczały populacje:

  • Wielka Brytania, Irlandia, Francja, Belgia, Japonia

• Siedliska:

  • gęste lasy liściaste i mieszane

  • zarośla, bambusowe zagajniki

  • ogrody, parki, obrzeża miast

• Preferuje tereny z dobrą osłoną roślinną

KLASYFIKACJA GATUNKOWA

• Królestwo: Animalia – Zwierzęta

• Typ: Chordata – Strunowce

• Gromada: Mammalia – Ssaki

• Rząd: Artiodactyla – Parzystokopytne

• Rodzina: Cervidae – Jeleniowate

• Rodzaj: Muntiacus

• Gatunek: Muntiacus reevesi

• Długość ciała: 90–120 cm

• Wysokość w kłębie: 40–50 cm

• Waga: 10–18 kg

• Umaszczenie: rdzawo-brązowe, zimą ciemniejsze

• Charakterystyczne cechy samca:

  • krótkie poroże (do 10 cm)

  • długie, zakrzywione kły (do 5 cm) wystające z pyska

• Duże, ruchliwe uszy i ciemne oczy

• Roślinożerca

• Dieta składa się z:

  • liści, traw, pędów, ziół

  • owoców leśnych, żołędzi, kasztanów

  • młodej kory drzew i krzewów

• Żeruje głównie o świcie i zmierzchu

• W niewoli żywi się także paszami roślinnymi i warzywami

• Samotnik lub żyjący w parach

• Bardzo skryty, cichy, ale terytorialny

• Samce oznaczają teren gruczołami zapachowymi i moczem

• W przypadku zagrożenia:

  • wydaje szczekające odgłosy – stąd określenie "szczekający jeleń"

  • ucieka zygzakowatym biegiem

• IUCN Red List: 🟢 Least Concern (LC) – najmniejszej troski

• Populacja: stabilna, rozprzestrzenia się

• Ochrona: brak potrzeby działań ochronnych

• W niektórych krajach europejskich kontrolowany jako gatunek inwazyjny

• Jest jednym z najstarszych ewolucyjnie jeleniowatych – jego linia istnieje od ponad 15 milionów lat

• Kły u samców służą do walki o terytorium i partnerki

• Mundżaki potrafią doskonale pływać

• W Wielkiej Brytanii mundżak stał się gatunkiem inwazyjnym po ucieczce z parków

• Nie beczy ani nie ryczy – zamiast tego „szczeka”, co brzmi jak odgłos psa