Mara Patagońska

• Występuje naturalnie w środkowej i południowej Argentynie, na terenach Patagonii.

• Zamieszkuje suche stepy, półpustynie i zarośla, preferuje otwarte, nasłonecznione przestrzenie.

• Kopie własne nory lub wykorzystuje opuszczone przez inne zwierzęta (np. pancerniki)

KLASYFIKACJA GATUNKOWA

• Królestwo: Zwierzęta (Animalia)

• Typ: Strunowce (Chordata)

• Gromada: Ssaki (Mammalia)

• Rząd: Gryzonie (Rodentia)

• Rodzina: Kawiowate (Caviidae)

• Rodzaj: Dolichotis

• Gatunek: Dolichotis patagonum

• Długość ciała: 60–75 cm

• Wysokość w kłębie: ok. 45 cm

• Masa ciała: 8–16 kg

• Ciało smukłe, z długimi tylnymi nogami, dużymi uszami i krótkim ogonem.

• Ubarwienie: grzbiet szarobrązowy, brzuch biały, zad często pomarańczowo-rdzawy.

• Mara patagońska jest roślinożerna.

• Odżywia się głównie:

  • trawami, liśćmi, ziołami, korą i pędami krzewów

• Podobnie jak inne przeżuwacze, często odpoczywa i przeżuwa pokarm.

• Mara prowadzi dzienny tryb życia – żeruje i odpoczywa w słońcu.

• Żyje w monogamicznych parach, ale tworzy większe kolonie lęgowe, gdzie wiele par wychowuje młode razem.

• Potrafi szybko biegać i wysoko skakać, uciekając zygzakiem przed drapieżnikami.

• Jest cicha, ostrożna i płochliwa.

• Status IUCN: NT – bliski zagrożenia (Near Threatened)

• Populacja spada z powodu:

  • utraty siedlisk (rolnictwo, wypas)

  • polowań dla mięsa i skór

• Chroniona w części rezerwatów i objęta monitoringiem.

1. Przypomina zająca, ale to gryzoń – bliski kuzyn świnki morskiej.

2. Żyje w parze na całe życie – bardzo silne więzi między samcem i samicą.

3. „Przedszkola” dla młodych – kilka par wspólnie korzysta z jednej nory i opiekuje się młodymi.

4. Dobrze biega i skacze – porusza się z dużą zwinnością, mimo niepozornej budowy.

5. Nie kopie głębokich nor samodzielnie – często przejmuje gotowe schronienia.