Legwan zielony to duża jaszczurka nadrzewna zamieszkująca tropikalne rejony Ameryki Środkowej i Południowej. Choć nazwa sugeruje kolor zielony, legwany mogą przybierać też odcienie szare, brązowe, pomarańczowe, a nawet różowe – w zależności od wieku, płci i regionu.
Są to zwierzęta roślinożerne, świetnie przystosowane do życia w koronach drzew, blisko wody. Często są hodowane jako egzotyczne zwierzęta domowe, choć wymagają specjalistycznych warunków.
Naturalny zasięg występowania:
Ameryka Środkowa i Południowa – m.in. Meksyk, Kolumbia, Brazylia, Wenezuela
występuje także na niektórych karaibskich wyspach
Środowisko:
wilgotne, tropikalne lasy deszczowe, obrzeża rzek i jezior
nadrzewny tryb życia – większość czasu spędza w koronach drzew
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Gady (Reptilia)
Rząd: Łuskonośne (Squamata)
Rodzina: Legwanowate (Iguanidae)
Rodzaj: Iguana
Gatunek: Iguana iguana
grzebień z kolców wzdłuż grzbietu i ogona
duży fałd skórny (podgardle) – służy do komunikacji i termoregulacji
trzecie oko (oko ciemieniowe) – wykrywa zmiany światła i cienia
ogon – bardzo długi i silny, używany do obrony
liśćmi, kwiatami, młodymi pędami, owocami
W niewoli dieta powinna być bogata w:
ciemnozielone liście, warzywa, zioła, niewielka ilość owoców
Czasem młode legwany jedzą owady, ale z wiekiem przechodzą na dietę roślinną
Świetny wspinacz i pływak – w razie zagrożenia skacze z drzewa do wody
Samotnik – terytorialny, zwłaszcza samce w okresie rozrodczym
Komunikuje się poprzez kiwanie głową i ruchy podgardla (dewlapu)
Główne zagrożenia:
utrata siedlisk, polowania i handel egzotyczny
W wielu rejonach introdukowany – bywa inwazyjny, np. na Florydzie
Objęty CITES Załącznik II – handel regulowany przepisami
Ogonem może uderzyć z dużą siłą – to główna forma obrony
Potrafi regenerować ogon, jeśli ten zostanie utracony
Ma oko ciemieniowe – nie widzi obrazu, ale wykrywa światło
W naturalnym środowisku może dożyć nawet 15–20 lat, w niewoli dłużej