Kangur Rudy

• Występuje na terenie całej środkowej i zachodniej Australii, głównie w pustyniach, półpustyniach i buszu.

• Unika lasów i terenów górskich, preferuje otwarte, suche przestrzenie z dostępem do traw.

Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Torbacze (Marsupialia)
Rodzina: Kangurowate (Macropodidae)

Kangury rude są największymi torbaczami. Samce osiągają wysokość do 2 metrów i wagę do 90 kg. Mają rudobrązowe futro, podczas gdy samice są mniejsze i bardziej szare.

• Kangur rudy jest roślinożercą – odżywia się głównie:

  • trawą, liśćmi, ziołami i roślinnością pustynną

• Potrafi przetrwać długie okresy bez wody, czerpiąc wilgoć z pożywienia.

• Przeżuwa pokarm podobnie jak przeżuwacze, mimo że nie ma żwacza.

Kangury rude są aktywne o świcie i zmierzchu, żyjąc w grupach zwanych mobami. Używają silnych nóg do skakania, osiągając prędkość do 56 km/h.

Kangury rude nie są zagrożone wyginięciem. Ich populacja jest stabilna dzięki ochronie i zarządzaniu środowiskiem.

• Nie może chodzić do tyłu – dlatego kangur znajduje się w herbie Australii, jako symbol „nieustannego postępu”

• Działa jak sprężyna – jego ścięgna magazynują energię podczas skoków, dzięki czemu oszczędza siły

• Torba dla młodego (joey’a) – młode rodzi się bardzo małe i przebywa w torbie matki przez ok. 8 miesięcy

• Chłodzi się lizaniem łap – kangur ślini przednie łapy, a parująca ślina obniża temperaturę ciała

• Nie pije codziennie – potrafi przeżyć wiele dni bez bezpośredniego dostępu do wody