Ibis szkarłatny

Zamieszkuje wybrzeża, tereny podmokłe i delty rzek w północnej części Ameryki Południowej – głównie Wenezuelę, Gujanę, Surinam oraz Brazylię. Spotykany również na Karaibach.

Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ptaki (Aves)
Rząd: Pelikanowe (Pelecaniformes)
Rodzina: Ibisowate (Threskiornithidae)

Ibis szkarłatny to ptak średniej wielkości, osiągający do 60 cm długości i rozpiętość skrzydeł około 90–100 cm. Cechą charakterystyczną jest intensywnie czerwone ubarwienie ciała oraz długi, zakrzywiony dziób. Młode osobniki mają bardziej brązowo-szare upierzenie, które z czasem staje się szkarłatne.

Żywi się głównie drobnymi zwierzętami wodnymi – skorupiakami, owadami, mięczakami, a także małymi rybami. Kolor upierzenia zawdzięcza diecie bogatej w karotenoidy.

Ibis szkarłatny jest ptakiem społecznym – tworzy duże kolonie lęgowe i często żeruje w grupach. Aktywny w ciągu dnia, porusza się powoli brodząc po płytkiej wodzie w poszukiwaniu pożywienia.

Gatunek najmniejszej troski (LC), jednak lokalnie zagrożony utratą siedlisk i prześladowaniami. Chroniony w wielu krajach swojego występowania.

- Intensywnie szkarłatne upierzenie ibisa to efekt diety bogatej w karotenoidy, głównie zjadanych skorupiaków – zwłaszcza krabów. Młode są brązowe i czerwienieją z wiekiem!
- Ibisy często śpią... na jednej nodze! Ta pozornie niewygodna pozycja pomaga im zachować ciepło ciała i oszczędzać energię.
- Narodowy ptak Trynidadu i Tobago 🇹🇹 Ibis szkarłatny jest tak ważny dla kultury Karaibów, że został narodowym symbolem tego państwa i widnieje nawet na jego herbie.
- Ich charakterystyczny, zakrzywiony dziób działa jak pęseta – pozwala dokładnie wybierać pokarm z błota i płytkiej wody.