Foka szara to duży, drapieżny ssak morski z rodziny fokowatych, zamieszkujący wody północnego Atlantyku i Bałtyku. To jeden z największych przedstawicieli rodziny fok w Europie.
Jest rozpoznawalna dzięki wydłużonej głowie z prostym profilem, co odróżnia ją od innych gatunków fok. Mimo swojego ciężaru jest świetnym pływakiem, który nurkuje na duże głębokości i przebywa pod wodą nawet 20 minut.
Zamieszkuje zimne, przybrzeżne wody – często przebywa na skalistych wysepkach, plażach i lodzie
Wychodzi na ląd głównie w celach odpoczynku, rozrodu i linienia
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Drapieżne (Carnivora)
Rodzina: Fokowate (Phocidae)
Rodzaj: Halichoerus
Gatunek: Halichoerus grypus
Barwa sierści: szara z ciemnymi plamami, różna u każdego osobnika
Głowa wydłużona, z dużym, zakrzywionym nosem u samców
Nie posiada uszu zewnętrznych – uszy są niewidoczne
ryby (śledzie, dorsze, łososie)
kałamarnice, skorupiaki, czasem ptaki morskie
Dziennie zjada nawet do 10 kg pożywienia
Poluje pod wodą, kierując się głównie słuchem i wąsami (wibrysami)
Na lądzie tworzą kolonie – szczególnie w sezonie godowym
Poruszają się niezgrabnie po ziemi, ale w wodzie są zwinne i szybkie
Samice rodzą młode na lądzie, najczęściej jedno rocznie
Matki karmią młode bardzo tłustym mlekiem – przyrost masy może wynosić nawet 2 kg dziennie
W przeszłości była intensywnie tępiona – dziś objęta ochroną
W Morzu Bałtyckim nadal wrażliwa – na zanieczyszczenia, hałas i zmiany klimatyczne
W Polsce podlega ścisłej ochronie gatunkowej
Potrafią nurkować nawet na 300 metrów i przebywać pod wodą 15–20 minut
Rozpoznają się po dźwiękach i zapachu – matki odnajdują młode po głosie
Słuch i wibrysy pozwalają im polować nawet w ciemnych wodach
Foka szara wróciła do Bałtyku – dzięki ochronie gatunku liczebność rośnie