Antylopa KOB DEFASSA

Antylopa kob defassa występuje w Afryce Subsaharyjskiej, głównie w jej zachodniej, środkowej i wschodniej części. Jest silnie związana z wodą, dlatego najczęściej zamieszkuje sawanny, tereny trawiaste oraz zarośla w pobliżu rzek, jezior i innych zbiorników wodnych.

Domena: Eukarionty (Eukaryota)
Królestwo: Zwierzęta (Animalia)
Typ: Strunowce (Chordata)
Gromada: Ssaki (Mammalia)
Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)
Rodzina: Wołowate (Bovidae)
Rodzaj: Kobus
Gatunek: Kobus ellipsiprymnus
Podgatunek: Kobus ellipsiprymnus defassa

To duża, masywnie zbudowana antylopa o szarobrązowej lub brunatnej sierści. Charakterystyczne są jaśniejsze partie wokół oczu, pyska i zadu. Samce są większe od samic i posiadają długie, mocno pierścieniowane rogi, wygięte ku górze i lekko do tyłu. Samice są bezrogie.

Jest roślinożerna. Podstawę jej diety stanowią przede wszystkim trawy, ale zjada również liście, młode pędy oraz inne miękkie części roślin. Dostęp do wody jest dla niej bardzo ważny i zwykle nie oddala się znacznie od zbiorników wodnych.

Kob defassa jest zwierzęciem stadnym. Samice z młodymi mogą tworzyć grupy, natomiast dorosłe samce bywają terytorialne. W sytuacji zagrożenia często ucieka w kierunku wody – dobrze pływa i może wykorzystywać zbiorniki wodne jako schronienie przed drapieżnikami.

Kob defassa jest klasyfikowany jako NT – Near Threatened (bliski zagrożenia). Do najważniejszych zagrożeń należą utrata i przekształcanie siedlisk, polowania oraz presja człowieka na tereny położone w pobliżu wody.

• Nazwa angielska „waterbuck” doskonale oddaje silny związek tej antylopy z wodą. Jej sierść wydziela oleistą substancję, która pomaga chronić ją przed wilgocią. Samce mogą ważyć nawet około 300 kg, a ich imponujące rogi osiągają około 75–100 cm długości. Młode po urodzeniu przez pewien czas pozostają ukryte w roślinności, gdzie matka regularnie przychodzi je karmić.