Alpaka

• Pochodzi z wysokich gór Andów (głównie Peru, Boliwia, Chile)

• Dobrze znosi zimno, wiatr i ubogie pastwiska – przystosowana do życia na wysokościach 3 500–5 000 m n.p.m.

• Obecnie hodowana także w Europie i Ameryce Północnej – głównie dla wełny i edukacji

KLASYFIKACJA GATUNKOWA

• Królestwo: Zwierzęta (Animalia)

• Typ: Strunowce (Chordata)

• Gromada: Ssaki (Mammalia)

• Rząd: Parzystokopytne (Artiodactyla)

• Rodzina: Wielbłądowate (Camelidae)

• Rodzaj: Vicugna

• Gatunek: Vicugna pacos

• Wysokość w kłębie: ok. 90 cm

• Długość ciała: 120–225 cm (z szyją)

• Masa ciała: 55–90 kg

• Długie nogi, smukła szyja, mała głowa z dużymi oczami i uszami

• Sierść: bardzo gęsta, miękka i ciepła – w ponad 20 naturalnych kolorach

• Brak garbu, jak u innych wielbłądowatych

• Roślinożerna – żywi się trawą, sianem, liśćmi, ziołami

• Ma wydajny układ trawienny – przystosowany do ubogiej diety

• Potrzebuje niewielkiej ilości wody – czerpie ją częściowo z pożywienia

• Zwierzę stadne i spokojne, żyjące w grupach rodzinnych

• Bardzo ciche – porozumiewa się przez pomruki, cmokanie i mimikę

• Może splunąć (z reguły ostrzegawczo), gdy jest zdenerwowana lub czuje zagrożenie

• Ma łagodne usposobienie, dobrze współpracuje z ludźmi

• Status IUCN: Nie dotyczy (gatunek udomowiony)

• Alpaka nie żyje na wolności – jest całkowicie zależna od człowieka

• Dziko żyjącym krewniakiem alpaki jest wikunia (Vicugna vicugna) – objęta ochroną

1. Wełna alpaki jest cieplejsza niż owcza, lekka i hipoalergiczna – nie zawiera lanoliny

2. Alpaka wydaje charakterystyczne „mruczenie” – to ich sposób komunikacji

3. Spluwanie to forma obrony lub ostrzeżenia – najczęściej między sobą, rzadziej w stronę ludzi

4. Dwa typy alpaki:

   • Huacaya – z gęstym, puszystym włosem

   • Suri – z długim, jedwabistym runem

5. Zawsze czujne – mają bardzo dobry wzrok i słuch, ostrzegają się wzajemnie przed zagrożeniem