W Zoo Borysew urodził się tapir anta. Tosia i Irek zostali rodzicami

Wielka radość i miła niespodzianka

Zoo Borysew ma nowego mieszkańca. Na świat przyszła samiczka tapira anta, córka Tosi i Irka. Narodziny malucha są powodem do radości dla opiekunów, ale również niemałym zaskoczeniem.

Tosia przez trzy lata mieszkała sama. Ale po przyjeździe partnera do ogrodu okazało się, że para szybko przypadła sobie do gustu. Efektem tego spotkania jest właśnie młoda samiczka, która przyszła na świat w Borysewie.

Pierwsze kroki już po kilkunastu minutach

Poród przebiegł szybko i bez komplikacji. Mała tapirka już po około 20 minutach próbowała stawiać pierwsze kroki, a godzinę później po raz pierwszy napiła się mleka mamy.

Od pierwszych dni życia zwiedzający mogą obserwować ją na wybiegu. Uwagę gości przyciąga przede wszystkim niezwykłe umaszczenie malucha.

– To natura zadbała o bezpieczeństwo tych maluchów – mówi Dariusz Pabich z Zoo Borysew. – Takie umaszczenie pomaga im chronić się w zaroślach, by w naturalnych warunkach unikać ataku drapieżników, między innymi jaguarów i kajmanów.

Młode tapiry rodzą się z charakterystycznym ciemnobrązowym futrem pokrytym białymi paskami i kropkami. To naturalny kamuflaż, który pozwala im wtapiać się w otoczenie. Po około roku wzorki stopniowo zanikają, a młode zaczynają przypominać dorosłe osobniki.

Długie oczekiwanie na narodziny

Tosia i Irek pochodzą z europejskich ogrodów zoologicznych i uczestniczą w programach hodowlanych prowadzonych przez współpracujące ze sobą placówki.

Gdy badanie USG potwierdziło ciążę samicy, rozpoczęło się długie oczekiwanie. Ciąża u tapira anty należy do najdłuższych w świecie ssaków tej wielkości i trwa około 13 miesięcy. Najczęściej na świat przychodzi jedno młode, dlatego każde narodziny są wyjątkowym wydarzeniem.

Największy ssak lądowy Ameryki Południowej

Tapir anta (Tapirus terrestris), nazywany również tapirem nizinnym, jest największym ssakiem lądowym Ameryki Południowej. Dorosłe osobniki mogą osiągać ponad 2 metry długości i ważyć nawet 250 kilogramów.

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tego gatunku jest krótka, ruchliwa trąba. Powstała ona z połączenia nosa i górnej wargi, dzięki czemu tapiry mogą sprawnie zrywać liście, owoce oraz młode pędy roślin. Trąba pomaga im również wyczuwać zapachy i orientować się w otoczeniu.

Mistrzowie pływania i nurkowania

W naturze tapiry zamieszkują lasy tropikalne w pobliżu rzek, jezior i terenów podmokłych. Woda odgrywa w ich życiu bardzo ważną rolę.

Zwierzęta te doskonale pływają, a w razie zagrożenia potrafią zanurzyć się pod wodę i przemieszczać po dnie zbiornika. W wodzie szukają również pożywienia oraz ochłody podczas upałów.

Choć ich wzrok nie należy do najlepszych, doskonale radzą sobie dzięki bardzo dobrze rozwiniętemu słuchowi i węchowi.

Żywe skamieniałości

Tapiry są uznawane za jedne z najstarszych współcześnie żyjących grup ssaków. Ich przodkowie pojawili się na Ziemi kilkadziesiąt milionów lat temu, dlatego często określa się je mianem „żywych skamieniałości”.

Choć na pierwszy rzut oka mogą przypominać świnie, w rzeczywistości należą do rzędu nieparzystokopytnych. Ich najbliższymi krewnymi są konie i nosorożce.

Miłośnicy owoców i leśnych przysmaków

Dieta tapirów składa się głównie z liści, owoców, młodych pędów, traw oraz roślin wodnych. Szczególnie chętnie zjadają dojrzałe owoce, które spadły na ziemię.

W naturalnym środowisku odgrywają bardzo ważną rolę w rozsiewaniu nasion wielu gatunków roślin. Dzięki temu przyczyniają się do odtwarzania i utrzymywania lasów tropikalnych.

Nowa mieszkanka Zoo Borysew ma przed sobą jeszcze wiele miesięcy poznawania świata pod czujnym okiem mamy. Już dziś jednak skradła serca opiekunów i zwiedzających, którzy mogą obserwować jej pierwsze kroki oraz codzienne odkrywanie otoczenia.